Even voorstellen

Twintig jaar werkte ik als logopedist bij kinderen en volwassenen met ernstige verstandelijke beperkingen of autisme. Hierdoor begrijp ik hun ‘taal’ die soms uit woorden, maar vaker uit zintuiglijke ervaringen bestaat. Daarna was ik twintig jaar leidinggevende in de gehandicaptenzorg. Mijn zoon noemt mij wel eens gekscherend “Leta Logistiek”: ik vind het prettig om zaken – of dat nu het organiseren van een grote studiedag of het leiden van een uitvaart is – gedegen voor te bereiden. Tijdens de bijeenkomst zelf ben ik dan optimaal voorbereid en kan ik zo nodig improviseren. Door mijn levens- en werkervaring besloot ik om ritueel- en uitvaartbegeleider te worden. Ik volgde beide opleidingen bij Gaandeweg Uitvaarteducatie.

FullSizeRender-2

Daarnaast kan ik mijzelf ervaringsdeskundige in verlies en rouw noemen. Bijna dertig jaar geleden – in 1988 – kreeg mijn echtgenoot Hans botkanker. Nog geen twee jaar later was zijn lijf op en stond ik voor de opgave om mijn leven zonder hem opnieuw richting te geven, samen met mijn toen drie-jarige zoon Lukas. Omdat er nog weinig bekend was over hoe een peuter te betrekken bij naderend afscheid, moest ik daar mijn eigen weg in zoeken. Bijvoorbeeld: kan een kind van drie mee naar een uitvaart? Moet ik Lukas vertellen dat Hans dood gaat? Hoe kan ik troosten en opvoeden tegelijk? Twintig jaar later las ik het boek “Kinderen helpen bij verlies” van Manu Keirse en de boeken van Riet Fiddelaers-Jaspers. Ik kwam in contact met Richard Hattink van Rouw& en zag zijn wonderschone product Uitvaartspeelgoed. Intuïtief en vanuit mijn ervaring als logopedist heb ik toen goed gehandeld. Nu gebeurt dat gelukkig steeds meer: kinderen betrekken bij de dood! Ook is er steeds meer bekend hoe belangrijk het is voor het verdere leven van een kind of hij echt afscheid heeft kunnen nemen van een dierbare persoon. Op een goed onderbouwde manier kan ik u verder helpen.

Wilt u pedagogisch advies of heeft u vragen? Neem gerust contact op!